Dobrze czuć się w sporcie
Sport to nie tylko trening i wynik. To także emocje, myśli, relacje i to, jak czujesz się ze sobą.
Czasem przed zawodami pojawia się stres. Czasem po błędzie trudno skupić się na tym, co będzie dalej. Jednego dnia czujemy, że możemy wszystko, a innego zaczynamy wątpić w swoje umiejętności. Porównujemy się z innymi, złościmy, kiedy coś nie wychodzi, przejmujemy tym, co pomyśli trener i próbujemy poradzić sobie z presją — własną albo płynącą z otoczenia.
To wszystko jest częścią sportu. Warto więc uczyć się lepiej rozumieć własne reakcje i sprawdzać, co pomaga nam dobrze funkcjonować — zarówno wtedy, kiedy wszystko idzie po naszej myśli, jak i wtedy, kiedy robi się trudno.
Zapraszamy młodych zawodników w wieku 11–13 lat, trenujących różne dyscypliny sportu, na pięć cotygodniowych spotkań poświęconych psychologii sportu.
Nie będziemy uczyć się, jak przestać się stresować, być zawsze pewnym siebie ani myśleć wyłącznie pozytywnie. Będziemy za to lepiej poznawać siebie w sporcie: swoje emocje, myśli, reakcje i potrzeby. Porozmawiamy o tym, co pomaga radzić sobie z trudniejszymi momentami, ale też co sprawia, że sport może być miejscem rozwoju, satysfakcji i dobrych relacji z innymi.
O czym będziemy rozmawiać?
1. Dlaczego rada „nie stresuj się” nie działa?
Stres przed ważnym startem, trudnym treningiem czy oceną trenera nie oznacza, że coś jest z nami nie tak. Przyjrzymy się temu, skąd bierze się stres, po co się pojawia i co dzieje się wtedy z naszym ciałem, myślami i zachowaniem.
Bo choć stres nie zawsze jest przyjemny, jest nam potrzebny — mobilizuje organizm i pomaga przygotować się do działania. Bez niego w wielu sytuacjach byłoby nam trudniej, a nie łatwiej. Zamiast próbować za wszelką cenę go wyłączyć, poszukamy sposobów, które pomagają działać również wtedy, kiedy stres jest z nami.
2. Rozwój potrzebuje czasu
W sporcie niewiele rzeczy dzieje się od razu. Nowej techniki uczymy się przez kolejne próby, kondycję budujemy trening po treningu, a jeden słabszy dzień nie przekreśla tego, co wypracowaliśmy wcześniej.
Porozmawiamy o procesie, cierpliwości i budowaniu własnych zasobów krok po kroku. Zastanowimy się też, jak zauważać swój rozwój nie tylko wtedy, kiedy potwierdza go wynik.
Cel jest ważny, ale większość czasu w sporcie spędzamy w drodze do niego. Dlatego przyjrzymy się również temu, co sprawia, że ta droga może dawać satysfakcję — nawet zanim pojawi się medal, rekord czy wymarzony wynik.
3. To, co mówisz do siebie, ma znaczenie
„Nie dam rady”, „zaraz znowu zepsuję”, „wszyscy są ode mnie lepsi” — takie myśli potrafią pojawić się bardzo szybko. Nie zawsze możemy zdecydować, jaka myśl przyjdzie nam do głowy, ale możemy nauczyć się zauważać, jak sposób, w jaki do siebie mówimy, wiąże się z tym, jak się czujemy, na czym skupiamy uwagę i jak działamy.
To, że jakaś myśl pojawia się w naszej głowie, nie oznacza jeszcze, że musi przejąć stery nad tym, co zrobimy dalej. Sprawdzimy, jakie komunikaty pomagają wrócić do zadania i wspierają nas wtedy, kiedy trening lub zawody nie przebiegają tak, jak chcieliśmy.
4. Pewność siebie przychodzi po działaniu, nie przed nim
Czy trzeba najpierw poczuć się pewnie, żeby spróbować czegoś trudnego? Niekoniecznie.
Porozmawiamy o tym, skąd naprawdę bierze się pewność siebie i dlaczego często budujemy ją właśnie wtedy, kiedy podejmujemy działanie mimo niepewności. Przyjrzymy się doświadczeniom, które pomagają coraz bardziej ufać sobie i swoim umiejętnościom — także po błędach i niepowodzeniach.
5. Relacje jako źródło siły — w sporcie i poza nim
Sport uprawiamy razem z innymi, nawet jeśli startujemy indywidualnie. Trenerzy, koleżanki i koledzy z drużyny, rodzice i inne ważne osoby mogą mieć duży wpływ na to, jak czujemy się na treningach i zawodach.
Podczas ostatniego spotkania przyjrzymy się temu, jak relacje, wsparcie i poczucie przynależności mogą pomagać w radzeniu sobie z wyzwaniami oraz czego potrzebujemy od innych, kiedy sport staje się trudniejszy.
Jak wyglądają zajęcia?
Spotykamy się w kameralnej grupie maksymalnie sześciu osób. Dzięki temu jest przestrzeń na wspólne ćwiczenia i rozmowę, a każdy uczestnik ma możliwość podzielenia się własną perspektywą.
Zajęcia mają charakter warsztatowy. Będziemy rozmawiać, wykonywać krótkie ćwiczenia i pracować na sytuacjach, które młodzi zawodnicy znają z treningów i zawodów.
Do udziału zapraszamy osoby trenujące różne dyscypliny sportu. Dzięki temu będziemy mieli okazję spojrzeć na podobne doświadczenia z różnych perspektyw i zobaczyć, co w sporcie nas łączy, nawet kiedy nasze treningi i zawody wyglądają zupełnie inaczej.
Nie jest potrzebne wcześniejsze doświadczenie w pracy z psychologiem sportu. Ważne, żeby młody zawodnik sam chciał wziąć udział w spotkaniach i był ciekawy tego, co dzieje się z nim w sporcie.
Poznaj prowadzącą
Julia Bukowska – psycholog sportu
Absolwentka psychologii na Uniwersytecie SWPS. Swoją wiedzę z zakresu psychologii sportu rozwija, uczestnicząc w szkoleniach i konferencjach poświęconych pracy z zawodnikami. Ma doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą, w tym z młodymi sportowcami. Prowadziła warsztaty z zakresu psychologii sportu podczas obozów i półkolonii sportowych, współpracowała również z zawodnikami oraz odbyła roczny staż w Akademii Piłkarskiej Wisły Kraków.
Sport zna również z własnego doświadczenia — przez siedem lat trenowała piłkę nożną, wcześniej cheerleading sportowy i taniec.
Informacje organizacyjne
Dla kogo: młodzi zawodnicy w wieku 11–13 lat
Termin: 5 kolejnych poniedziałków, od 12 października do 9 listopada 2026 r.
Godzina: 17:00 – 18:00
Liczba spotkań: 5
Liczebność grupy: maksymalnie 6 osób
Koszt: 250 zł za cały cykl
Miejsce: Pracownia Terapeutyczna Mozaika Dębniki, Kraków
Zapisy i pytania
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o zajęciach lub zapisać dziecko, zapraszamy do kontaktu.
tel. 518204805
e-mail: kontakt@mozaikaterapia.pl